CPG: การดูแลผู้ป่วยโรควิตกกังวล (Anxiety Disorders)

กลุ่มงานจิตเวชและยาเสพติด (PCT จิตเวช) โรงพยาบาลร้อยเอ็ด — แนวทางเวชปฏิบัติ (Clinical Practice Guideline)

โรควิตกกังวล (เช่น GAD, Panic disorder) พบบ่อย การวินิจฉัยที่ถูกต้อง การใช้จิตบำบัดร่วมยา และการหลีกเลี่ยงยากล่อมประสาทระยะยาว เป็นหัวใจของการดูแล

1. การวินิจฉัย

วินิจฉัยตาม DSM-5; ใช้ GAD-7 ประเมินความรุนแรง; แยกสาเหตุทางกาย (ไทรอยด์เป็นพิษ, หัวใจเต้นผิดจังหวะ, คาเฟอีน/สาร) และประเมินโรคร่วม (ซึมเศร้า, ความเสี่ยงฆ่าตัวตาย — 8Q)

2. การรักษา

2.1 จิตบำบัดและการไม่ใช้ยา (first-line ร่วมเสมอ)

CBT, การฝึกผ่อนคลาย/หายใจ, สุขอนามัยการนอน, ลดคาเฟอีน/สารกระตุ้น

2.2 ยา (บัญชี รพ.)

3. การติดตาม

ติดตาม GAD-7 ซ้ำและผลข้างเคียง; ให้ยา SSRI/SNRI ต่อเนื่องอย่างน้อย 6–12 เดือน หลังอาการดีขึ้น; วางแผนลด benzodiazepine

4. ตัวชี้วัดคุณภาพ (KPI)

5. แผนภูมิการดูแล

flowchart TD
  A["คัดกรอง GAD-7 + 8Q → วินิจฉัย DSM-5 + แยกสาเหตุทางกาย + โรคร่วมซึมเศร้า"] --> B["จิตบำบัด/CBT + การผ่อนคลาย (ร่วมเสมอ) + SSRI/SNRI (first-line)"]
  B --> C{ตอบสนอง?}
  C -->|ตอบสนอง| D["ให้ SSRI/SNRI ต่อ 6–12 เดือน · ติดตาม GAD-7 · ลด benzodiazepine"]
  C -->|อาการเฉียบพลันรุนแรง| E["Hydroxyzine/Propranolol; benzodiazepine ขนาดต่ำ ระยะสั้นเท่านั้น<br/>เลี่ยงระยะยาว/ผู้มีประวัติสารเสพติด"]
  E --> D

6. เอกสารอ้างอิง

1. NICE. Generalised anxiety disorder and panic disorder in adults (CG113).
2. Katzman MA, et al. CANMAT Clinical Practice Guidelines for Anxiety, PTSD and OCD. 2014.
3. Taylor D, et al. The Maudsley Prescribing Guidelines in Psychiatry. 14th ed.
4. กรมสุขภาพจิต. แนวทางการดูแลผู้ป่วยวิตกกังวล. 2565.
5. สรพ. มาตรฐาน HA v5; AACI Healthcare Standards v6 (Std 19).

การอนุมัติเอกสาร

จัดทำเพื่อใช้ในกลุ่มงานจิตเวชและยาเสพติด โรงพยาบาลร้อยเอ็ด · เผยแพร่บน psychi.reh.drthongchai.org