แนวทางการเฝ้าระวังผู้ป่วยจิตเวชหลบหนี (Elopement Surveillance)

แนวทางการเฝ้าระวังผู้ป่วยจิตเวชหลบหนี

วัตถุประสงค์

1. เพื่อป้องกันการหลบหนีของผู้ป่วยจิตเวชจากพื้นที่ให้บริการ

2. เพื่อความปลอดภัยของผู้ป่วย ญาติ และบุคลากร

3. เพื่อเตรียมความพร้อมและแนวทางตอบสนองหากเกิดเหตุ

ขอบเขตการดูแล

1. ผู้ป่วยจิตเวชในแผนกผู้ป่วยนอกจิตเวช

2. ผู้ป่วยที่มีแนวโน้มจะไม่ให้ความร่วมมือ หรือมีประวัติเคยหลบหนี

3. ผู้ป่วยอยู่ในระหว่างรอประเมิน รอรับยา หรือรอส่งกลับบ้าน

นิยามคำสำคัญ

การหลบหนี การที่ผู้ป่วยออกจากพื้นที่รักษาพยาบาลโดยไม่ได้รับอนุญาต ซึ่งอาจก่อให้เกิดอันตรายต่อตนเองหรือผู้อื่น

ผู้ป่วยเสี่ยงหลบหนี: ผู้ป่วยที่มีพฤติกรรมกระสับกระส่าย ไม่ยินยอมรักษา ไม่ร่วมมือ หรือเคยหลบหนีมาก่อน

การประเมินความเสี่ยงผู้ป่วยหลบหนี ผู้ป่วยที่เข้าเกณฑ์ความเสี่ยงสูง ได้แก่

1. ปฏิเสธการรักษา หรือไม่ยอมรับตนเองว่าป่วย

2. พูดหรือแสดงพฤติกรรมอยาก "กลับบ้าน"

3. มีพฤติกรรมเงียบผิดปกติ หรือวางแผนหนี (เดินวน, มองหาช่องทาง)

4. อยู่ในระยะถอนยา, มีอาการหลงผิด หรือหวาดระแวง

แนวทางการเฝ้าระวังและป้องกัน

1. ระดับผู้ป่วยเสี่ยงต่ำ ให้ติดตามและสังเกตเป็นระยะ แจ้งญาติให้ทราบและช่วยดูแล

3. ระดับผู้ป่วยเสี่ยงสูง เฝ้าระวังแบบใกล้ชิดตลอดเวลา ควบคุมทางเข้าออกของห้องและแผนก พิจารณาใส่สายรัดข้อมือ หรือป้ายแสดงระดับความเสี่ยง หลีกเลี่ยงให้ผู้ป่วยอยู่ใกล้ทางออกหรือที่เปลี่ยว บันทึกเวรเฝ้าระวังทุก 15--30 นาที

แนวทางเมื่อพบว่าผู้ป่วยหลบหนี

1. แจ้งหัวหน้าเวร / หัวหน้างานทันที

2. แจ้ง รปภ. พร้อมบอกลักษณะผู้ป่วย (ชื่อ, อายุ, เสื้อผ้า, พฤติกรรม)

3. แจ้งญาติทันที พร้อมขอความร่วมมือในการตามหา

4. ประสานตำรวจหากผู้ป่วยมีพฤติกรรมอันตราย

5. บันทึกเหตุการณ์ลงในรายงานเหตุการณ์ (Incident Report)

6. ประชุมทีมเพื่อวิเคราะห์สาเหตุและวางแผนป้องกันครั้งต่อไป

---